บ่วงที่ 5

อดีตทายาทห้างสรรพสินค้าชื่อดังนั่งหน้านิ่ว คิ้วขมวด เพราะภายในสมองยังคงคิดไม่ตกว่าจะทำอย่างไรต่อไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเธอและก้องภพ จะแจ้งตำรวจก็ไม่ได้หากฝ่ายหญิงมีการสมยอม เรื่องแบบนี้เธอจะมีหน้าปรึกษาใครได้ เพื่อนๆผู้หญิงของเธอส่วนใหญ่ก็เป็นชาวตะวันตกทั้งนั้นคงไม่มีใครเข้าใจวัฒนธรรมและประเพณีของไทยแน่

เธอรู้ว่าก้องภพเป็นผู้ชายอันตรายที่ไม่ควรเข้าไปยุ่ง แม้ว่าเธอจะพยายามเลี่ยงเขาแล้วก็ไม่อาจรอดพ้นไปได้ ทำไมต้องให้เธอต้องเจอกับเขาด้วยนะ หากเธอและเขาไม่เจอกันเรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น ตอนนี้ภัยอันตรายที่มากับก้องภพนั้นได้เกิดขึ้นกับเธอแล้ว เขาก็เป็นแค่เพียง ’เด็กผู้ชายที่ต้องการของเล่น’ และของเล่นที่ว่านั้นคือผู้หญิง ชิ้นไหนที่ยังไม่เคย มีชิ้นไหนที่ยังไม่เคยเล่นก็จะต้องเอามาเป็นของตัวเอง ไม่มีอะไรที่อยากได้แล้วไม่ได้สำหรับก้องภพ พอได้เล่นไปสักพักก็เบื่อแล้วทิ้งของเล่นเหล่านั้นไป มันก็เหมือนกับเขายังไม่ได้เธอ พอได้แล้วอีกไม่นานคงจะทิ้งเธอ ผู้ชายก็หวังแค่เพียงร่างกายเท่านั้น ดังนั้นเรื่องที่จะให้เขามารับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงานคงไม่ต้องหวัง

ทางด้านคนที่ถูกหาว่าเป็นแค่เพียงเด็กผู้ชายกำลังอาบน้ำไปคิดแผนการที่จะให้เธอยอมรับในเหตุผลของเขาแต่คิดย่างไรก็ยังคิดไม่ออกจึงได้แต่รีบออาบน้ำเพื่อให้เข็มทิพย์ได้ใช้ห้องน้ำต่อ

พอออกจากห้องน้ำก็เห็นใบหน้าเรียวที่บ่งบอกถึงความเคร่งเครียดที่ก่อตัวขึ้นและกำลังนั่งจมปลักกับมันอยู่ จึงรีบพูดทำลายความเครียดนั้นเสีย

“ทำหน้าแบบนี้ไม่สวยเลยนะ” ร่างบางสะดุ้งหันกลับมามอง

“เรื่องของฉัน”

“คุณรีบไปอาบน้ำเถอะ จะได้ออกมาทานอาหาร”

เข็มทิพย์เข้าห้องน้ำไปสักครู่หนึ่งอาหารที่สั่งไว้ก็นำมาส่ง หลังจากที่เด็กเสิร์ฟกลับไปแล้วก้องภพก็ยังไม่แต่งตัวแต่ก็นั่งรอเข้มทิพย์อาบน้ำอยู่ที่โต๊ะกินข้าวโดยมีเพียงผ้าขนหนูปกปิดร่างกายท่อนล่างเพียงชิ้นเดียว ไม่นานนักร่างระหงส์ก็ก้าวออกมาจากห้องน้ำแต่งตัวเสร็จก็มารับประทานอาหารมื้อค่ำ

“ทำไมคุณไม่แต่งตัว” เธอถามเขาด้วยความสงสัยและไม่อยากเห็นแผ่นอกเปลือยเปล่าอันเป็นที่น่าสัมผัสของสาวๆทั้งหลาย

“ผมมีชุดซะที่ไหนกันล่ะ ชุดเมื่อคืนก็ยับยู่ยี่หมดแล้ว”

“ฉันว่าใส่ชุดเดิมก็ยังดีกว่าสภาพคุณตอนนี้”

“สภาพผมตอนนี้เป็นไงเหรอ เซ็กซี่ออก” ก้องภพแกล้งแหย่เมื่อเห็นใบหน้านวลเริ่มมีประกายสีชมพู

“ผมไม่ชอบใส่ชุดที่ยับแถมยังไม่ได้ซักแบบนั้นหรอก อยู่แบบนี้แหละดีแล้ว ”

“เดี๋ยวก็ซักเสียซิ เครื่องซักผ้าห้องคุณก็อยู่ตรงนั้น จำห้องตัวเองไม่ได้หรือไง”

“ผมซักไม่เป็น มีไว้ประดับบารมีเล่นๆนะเครื่องนั้น ปกติส่งซักตลอด อีกอย่างถ้าซักเองก็ต้องรีดเองอีก ถึงแม้เขาจะมีบริการรับจ้างรีดผ้าก็เถอะวุ่นวายตายชัก ซักเองแต่ส่งรีด สู้ส่งซักรีดไปเลยดีกว่า” จริงๆแล้วเขาทั้งซักทั้งรีดเป็นนั่นแหละ ก็แค่อยากจะแกล้งคนตรงหน้าแล้วใครจะทำไม

“คุณชายขนานแท้เลยนะคุณ ง่ายจะตายไปเอาผ้าใส่เครื่องกดปุ่มทำงานแค่นี่เอง” สีหน้าแววตาเธอออกจะเหยียดๆคุณชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ วันๆคงจะหมดเวลาไปกับสาวๆหล่ะซิท่า

“อ้าว แล้วรีดล่ะ”

“เดี๋ยวชั้นจะคอยสอนคุณ แต่คุณต้องรีดเองนะ ถ้าไม่รีดก็ใส่ไปทั้งยับๆนั่นแหละ” พอฟังประโยคนี้ก้องภพคิดในใจว่า จะซักจะรีดไปทำไมละแม่คุณ เดี๋ยวก็ต้องถอด

“โอเค คุณสอนผมถือว่าตอบแทนที่ผมสอนคุณเมื่อคืนก็แล้วกัน” หึหึ ได้เรื่องแหย่อีกแล้ว สมองคิดแผนการทันที

“อีตาบ้า” ตาเขียวๆช่างตัดกับแก้มแดงๆของเธอเสียจริง นิ้วเรียวงามเอื้อมมือมาหยิกที่กล้ามล่ำๆนั่น

“โอ๊ย จะแต๊ะอั๋งจับแขนล่ำๆของผมก็บอกกันดีๆก็ได้”

“โอ๊ยๆๆๆ” คราวนี้ฝ่ามือก็ปฏิบัติหน้าที่ตีลงที่แขนอย่างไม่ยั้ง ก้องภพก็ต้องรีบรวบฝ่ามือพิฆาตแล้วกดจูบหนักลงที่หลังมือของเธอพร้อมส่งยิ้มทะเล้นไปให้

“เมื่อไหร่คุณจะกลับไปสักที่เนี่ย” เธอถามด้วยใบหน้าที่หน้านิ่งคิ้วขมวด

“อ้าวคุณ จัดการเรื่องเสื้อผ้าผมก่อนซิ ลืมแล้วเหรอ”

เครื่องซักผ้าของก้องภพทำงานดีตามมาตรฐานเพราะพอซักและปั้นเสร็จผ้าก็แทบจะแห้งจนสวมใส่ได้ ผึ่งไว้สักพักก็นำมาจะสอนให้เขารีด เสียบปลั๊กเตารีดแล้วจัดแจงวางเสื้อลงบนที่รีดผ้า หวังที่จะให้เสร็จเร็วเพื่อให้เขารีบกลับไป หากว่าที่จริงแล้วถ้าเธออยากให้เร็วจริงๆก็ต้องเป็นคนรีดให้เขาเอง แต่เรื่องอะไรที่เธอต้องรีดให้เขาล่ะ หารู้ไม่ว่าการที่เธอไม่รีดแต่สอนให้เขารีดเองนี่แหละมันอาจจะทำให้ช้าไปถึงวันรุ่งขึ้นไปเลยก็ได้ตามแผนของก้องภพ

“รีดแบบนี้นะคุณ” ตอนแรกเธอทำให้เขาดูสักนิดก่อน ทีนี้ก็เปลี่ยนมาให้เขารีด ก้องภพแกล้งทำหน้าเหลอหลา จับเตารีดแบบเงอะๆงะๆ

“รีดๆไปเถอะตรงที่ยับๆหน่ะ” ก้องภพแอบปิดสวิตซ์ปลั๊กไฟตอนที่เธอเผลอ

“มันไม่เห็นเรียบเหมือนตอนที่คุณรีดเลย คุณมารีดให้ผมดูอีกทีได้ไหม” คนเจ้าแผนการเริ่มออกอุบาย เข็มทิพย์เองก็ไม่ทันสังเกตที่สวิตซ์ไฟ

“ก็ได้” พอเธอเริ่มลงมือที่จะรีดก้องภพก็มายืนซ้อนข้างหลังเธอ แผ่นอกกว้างแนบสัมผัสกับแผ่นหลังของเธอมีเพียงเสื้อยืดที่เธอสวมอยู่ขวางกั้นเท่านั้น ก้องภพเริ่มลงมือโดยการจูบแนบริมฝีปากร้อนๆลงบนต้นคอขาวๆ มือข้างหนึ่งจับมือเธอที่จับเตารีดไว้ยกมาวางไว้ที่พักเตารีดกันเข็มทิพย์ยกเตารีดร้อนๆมาทำอันตรายเขา ส่วนมืออีกข้างรวบแขนและเอวบางๆมาไว้ในอ้อมกอด ริมฝีปากค่อยๆเคลื่อนหาจุดอ่อนของเข็มทิพย์นั่นคือที่หู เขาจงใจเป่าลมทำให้ขนกายของเธอลุกชัน

“ค...คุณทำบ้าอะไร ออกไปเดี๋ยวนี้นะ” เธอพยายามรวบรวมพลังเปล่งเสียงไปให้มากที่สุดแต่มันก็ยังสั่นไหว เพราะภายในร่างกายของเธอมันเกิดอาการเสียวแปลกๆ ใจสั่นหวั่นไหว

ชายหนุ่มร่างสูงบังคับให้เรือนร่างอวบอิ่มหันหน้าเข้าหาตัว จับเอามือบอบบางที่ปล่อยเตารีดแล้วมาโอบไว้ที่คอของเขาแล้วพยายามเบียดแนบชิดร่างกายสัมผัสเสียดสีกัน ความเป็นชายก็แกร่งบดเบียดอยู่บริเวณดอกไม้แรกแย้มที่มีอาภรณ์ปกปิด

“ยะ...อย่า” เสียงหวานสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ จิตสำนึกพยายามเอาตัวให้รอดจากสถานการณ์ร้อนตรงนี้

“อย่าอะไรเหรอ” เสียงทุ้มยั่วเย้าอยู่ที่ใบหู ฟันคมขบเม้มที่ติ่งสวยเพิ่มความเสียวซ่านให้เธอสังเกตได้จากขนอ่อนๆที่ลุกตั้งชันขึ้น

สติที่พยายามถูกเรียกขึ้นมาเริ่มที่จะหลุดลอยไปมากกว่าเดิม ร่างกายที่บดเบียดเสียดสีส่งผลให้ผ้าขนหนูผืนใหญ่ที่เป็นอาภรณ์ห่อหุ้มเพียงชิ้นเดียวของชายหนุ่มนักรักนั้นหลุดร่วงลงไปกองกับพื้น

“อย่า...คุณก้อง” ใบหน้าที่แดงก่ำคงมาจากการที่เห็นความแกร่งของก้องภพที่ตื่นขึ้นมา

ถึงแม้เขาจะชอบเสียงรัญจวนหวานๆจากเข็มทิพย์แต่ก็ชอบที่จะชิมริมฝีปากของเธอแบบดูดดื่มมากกว่า จุมพิตที่เร่าร้อนเร้าอารมณ์ให้พุ่งสูงตามอุณหภูมิของร่างกาย

ฝ่ามือร้อนเริ่มซุกซนไปตามผิวอ่อนๆภายใต้ร่มผ้า สัมผัสแผ่วเบาที่แผ่นหลังค่อยๆเลื่อนสูงขึ้นมาถึงตะขอเสื้อชั้นในสีหวาน ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นตะขอก็แยกออกจากกัน มือที่แสนจะซุกซนวกกลับมาด้านหน้าเพื่อที่จะได้ลิ้มลองความเด้งหยุ่นมือของทรวงอกอิ่ม มือซ้ายเริ่มที่เคล้นคลึงและหยอกเย้ากับจุดสุดยอดของดอกบัวคู่งาม

พอถูกโจมตีหลายจุดทั้งริมฝีปาก อกอิ่ม และสีข้างที่โดนลูบไล้ด้วยมือข้างที่ยังว่างอยู่ ก็ทำให้ร่างงามแอ่นอกไปตามที่ธรรมชาติเรียกร้องให้มือของก้องภพฟอนเฟ้นได้เต็มกำลังปรารถนา

การควบคุมสติไม่ได้ในครั้งนี้โทษแอลกอฮอล์ไม่ได้อีกแล้วก็ต้องโทษไฟพิศวาสในตัวเธอที่ถูกปลุกขึ้นมาด้วยฝีมือของหนุ่มเจ้าสำราญ

หญิงสาวไร้เดียงสาผู้เพิ่งมีประสบการณ์เพียงเล็กน้อยไม่รู้ตัวจริงๆว่าชายหนุ่มทำอย่างไรกับเธอจนตอนนี้ตัวเธอมานอนอยู่บนเตียงหนานุ่มโดยที่ท่อนบนเปลือยเปล่าให้ก้องภพชื่นชมเต็มๆตา

คนแผนสูงใช้วิธีล่อหลอกด้วยไฟปรารถนา ปลุกสัญชาตญาณดิบที่หลับใหลในตัวเธอให้ตื่นขึ้นอีกครั้งเพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเอง

จมูกโด่งซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่น กลิ่นสบู่อ่อนๆลอยขึ้นมากระทบจมูกช่วยเพิ่มไฟรักให้ลุกโชนขึ้นยิ่งกว่าเดิม ร่องรอยเดิมที่เขาตราไว้บนผิวนวลยังไม่ทันจางหาย ครานี้ก็ได้ทำเพิ่มขึ้นอีกรอยสองรอย

ปลายลิ้นชื้นๆเริ่มตวัดเลียหยอกเจ้าเม็ดทับทิม ส่วนอ่อนไหวเมื่อโดนโจมตีเช่นนี้ก็เริ่มชูชันยั่วหมู่ผึ้ง ภมรตัวผู้ให้อยากลิ้มชิมรสว่าจะหวานสักแค่ไหน ภมรที่ชื่อก้องภพไม่รอช้าที่จะดูดชิมความหวาน หากกลืนกินได้เขาคงทำไปแล้ว

เสียงครางแผ่วๆไม่ได้ช่วยให้ความซาบซ่านลดลง แม้จะมือจะกำผ้านวมข้างกายแน่น สมองของเธอไม่รับรู้อะไรอีกแล้วนอกจากสิ่งที่ก้องภพปรนเปรอให้

เมื่อเห็นว่าความต้านทานของเข็มทิพย์จางหายมีแต่การสนองรักกลับคืน ชายหนุ่มเริ่มพรมจูบจากทรวงอกกลมกลึงลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ฝ่ามือใหญ่ไล้ตามขาอ่อนจากด้านนอกเข้าสู่ด้านใน จงใจแกล้งให้เฉียดๆกลีบกุหลาบ ริมฝีปากจูบตรงที่ขาอ่อนด้านใน ลมหายใจอุ่นๆปะทะเข้ากับช่องทางสู่สรวงสวรรค์

นิ้วเรียวเริ่มที่จะสัมผัสจุดอ่อนไหวของหญิงสาว ร่างกายอวบอิ่มเริ่มที่จะบิดเร่าหนักขึ้น เพื่อที่จะคลายความทรมาน

“ได้โปรด” เสียงที่พยายามเปล่งออกมามันช่างเป็นแรงกระตุ้นของก้องภพเสียจริง

“หืม”

“ช่วยฉันด้วย” ตอนนี้เธอรู้สึกทรมานมากๆราวกับจะขาดใจตาย

“ใจเย็นๆครับที่รัก” เข็มทิพย์คงไม่ได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอเขาหรอก

“วันนี้ผมจะสอนบทเรียนให้ลงลึก พลิกแพลงกว่าเดิม เตรียมใจไว้ได้เลย คนสวย” พูดไปก็ไม่รู้ว่าสาวเจ้าจะรู้เรื่องด้วยหรือไม่

น้ำหวานที่หลั่งออกมาจากดอกไม้แห่งสรวงสวรรค์ชักชวนให้ก้องภพได้ลิ้มลอง เพียงแค่ปลายลิ้นตวัดแตะเบาๆ ผู้ช่วยสาวของสิริตาก็แทบจะขาดใจ

“ได้โปรด...อย่าทรมานฉันอีกเลย” คราวนี้เธอขอร้องวิงวอนด้วยใบหน้าที่ชวนหลงใหล

“เดี๋ยวจัดให้ครับ หึหึ” และแล้วเธอก็พ่ายแพ้แก่ความปรารถนาของเขาอีกครั้ง

แต่ทว่า...

“ฉิบหาย” ก็จะไม่ให้สบถออกมาได้อย่างไรล่ะ ก็อุปกรณ์ควบคุมประชากรโลกอย่างถุงยางอนามัยชนิดบางเฉียบให้รสสัมผัสเหมือนจริงของเขาดันมาหมดเอาตอนนี้ และที่สำคัญมันเป็นจุดไคลแม็กซ์ที่เขาหยุดลงกลางคันตอนนี้ไม่ได้เสียด้วย

“ถุงยางผมหมด แต่ผมหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว”

“อะ...อะไรนะ” เข็มทิพย์ยังคงมีสติไม่ครบร้อยจึงถามอีกรอบ

“ผมจะหลั่งข้างนอก ได้โปรดไว้ใจผม” เขาไม่ได้บอกเธออีกครั้งแต่ได้บอกในสิ่งที่ตัดสินใจไป

ร่างกายของหนุ่มสาวได้สอดประสานความเป็นหนึ่งเดียวนี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกันเป็นครั้งแรกโดยไม่มีอุปกรณ์ขวางกั้น มันทำให้เขาใจเต้นระรัวกว่าปกติ เพราะทั้งเสียวและกลัวที่จะผิดพลาด ถึงแม้การหลั่งข้างนอกจะป้องกันการตั้งครรภ์ได้แต่ก็ไม่ร้อยเปอร์เซ็นเนื่องจากอาจจะมีน้ำเชื้อบางส่วนหลุดรอดเข้าไปได้

พอถึงดินแดนแห่งความสุข ก้องภพก็จัดการปลดปล่อยสารธารแห่งชาติพันธุ์ของเขาให้เลอะบนที่นอน บางส่วนก็โดนตามหน้าขาขาวๆของเข็มทิพย์

แม้จะเหนื่อยแต่ก็ไม่ง่วงเพราะมีเรื่องที่ยังอยู่ในใจ

“คุณมีปัญหาเรื่องมดลูกหรือเปล่า”

“หือ...อะไรนะ” สาวหน้าหวานออกจะงงกับคำถาม

“เมื่อกี้เราไม่ได้ป้องกันแม้ผมจะหลั่งข้างนอกแต่มันก็ยังเสี่ยงที่คุณจะ...ท้อง” ก้องภพไม่อยากจะพูดคำต้องห้ามสำหรับเพลย์บอยออกมา มันค่อนข้างจะ...เสียวไส้

“ละ...แล้ว” เข็มทิพย์ก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

“ในเมื่อเราไม่ได้คุมด้วยถุงยางอนามัย ผมเลยอยากจะให้คุณทานยาคุมฉุกเฉิน แต่มันค่อนข้างที่จะอันตรายกับมดลูกของคุณ ก็เลยถามว่าคุณมีปัญหาเรื่องมดลูกหรือเปล่า” ยาคุมฉุกเฉินค่อนข้างที่จะอันตรายผู้หญิงควรจะทานให้น้อยที่สุดไม่ควรเกินสองครั้งในชีวิต เพราเสี่ยงต่อมะเร็งและผลข้างเคียงต่อร่างกาน บางคนที่มีปัญหาเรื่องมดลูกพอทานยานี้เข้าไปอาจจะตั้งครรภ์ไม่ได้อีกเลย

ก้องภพรู้ว่านี่คือการทานครั้งแรกของเธอถ้ามดลูกเธอแข็งแรงก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แล้วก็ไม่อยากให้เธอทานอีกเป็นครั้งที่สองในชีวิต

“คิดว่าไม่มีนะคะ”

“จริงๆแล้วการทานยาคุมฉุกเฉินช่วยป้องกันการตั้งครรภ์ได้แค่ 80% - 90% เท่านั้นและมีอันตรายด้วย คุณจะยอมทานไหม” ก้องภพอธิบายถึงความอันตรายของยาและวิธีการใช้อย่างรู้ดีกว่าผู้หญิงแบบเธอเสียอีก

วิธีการทานยาคุมฉุกเฉินคือครั้งแรกภายในเวลา 72 ชั่วโมงหลังจากมีเพศสัมพันธ์ ครั้งที่สองทานหลังจากที่กินครั้งแรกไปแล้ว 12 ชั่วโมง แต่ไม่มีผลทำให้แท้งหรือทำอันตรายต่อทารกในครรภ์

“ท่าทางคุณเชี่ยวชาญเรื่องนี้มากเลยนะ”

“ก็นะ ผมผ่านมาเยอะ”

“ฉันทานก็ได้ค่ะ หวังว่าฉันคงอยู่ในคนส่วนมากที่ทานแล้วไม่ท้องนะ” หลังจากที่คิดดีแล้วก็ตอบออกไป หากเธอมีลูกกับเขาเพราะความผิดพลาด ลูกคงจะรู้สึกแย่

“ผมก็หวังว่าเชื้อผมคงไม่แรงขนาดจนทำให้คุณอยู่ในคนส่วนน้อยเช่นกัน” เขายอมที่จะถูกล้อว่าไม่มีน้ำยาในตอนนี้เลยดีกว่าที่จะมีลูกโดยปราศจากความรักในเวลานี้

 “ป่านนี้ร้านขายยาคงปิดหมดแล้ว คงต้องไปซื้อพรุ่งนี้” หันไปมองนาฬิกาขณะนี้เวลาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

คนทั้งคู่ยังคงนอนไม่หลับ แม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็สามารถมองเห็นแผ่นหลังขาวเนียนที่หันมาทางเขา นิ้วมือเรียวยาวเริ่มอยู่ไม่นิ่ง แตะแผ่วเบาที่หัวไหล่บอบบางลากเลื่อนลงไปตามแขนเรียว

“นี่คุณ อยู่เฉยๆน่า เราเพิ่งมีอะไรกันเมื่อกี้เองนะ ฉันไม่มีอารมณ์หรอกหลังจากได้เรื่องเครียดมา” ไม่มีอารมณ์อย่างนั้นเหรอ เดี๋ยวนายก้องภพคนนี้แหละจะไปขุดหามาให้ หึหึ

เจ้าของมือบางพยายามปัดนิ้วซนๆของใครบางคนออก แต่ทว่ากลับโดนรุกหนักกว่าเดิม จากที่ไล้ตามแขนก็เปลี่ยนไปยุ่มย่ามตรงสีข้างกับเอวบางๆแทน ไม่หยุดแค่ที่ตรงนั้นแต่ยังเลื้อยมากอบกุมส่วนที่นุ่มนิ่มที่สุดอีก ปลายนิ้วสาละวนกับจุดที่ชูชัน พร้อมทั้งกระซิบที่ข้างหู                                                                                                                                    

“ในเมื่อเสื้อผ้าผมยังไม่รีด ร้านยาคงจะปิดแล้ว ไหนๆพรุ่งนี้คุณก็ต้องทานยาคุม แล้วตอนนี้เราก็ยังนอนไม่หลับ ถ้าอย่างนั้นเรามาหาอะไรทำกันเถอะ” แล้วมีหรือที่เสือผู้หญิงอย่าง ก้องภพ อัครรัชตะ หรือที่จะทำให้เธอยอมโอนอ่อนต่อเขาไม่ได้

แล้วก็เป็นไปตามความสามารถของชายหนุ่มที่จะทำให้เธอตอบสนองเขาตามที่ธรรมชาติเรียกร้อง เข็มทิพย์ทำได้เพียงเดินตามก้องภพไปสู่ดินแดนสวรรค์ การเดินทางของหญิงสาวประดุจไปด้วยการล่องลายอยู่บนปุยเมฆ มันช่างเบาหวิว บังคับตัวเองไม่ค่อยได้ เขาจะพาเธอไปที่แห่งหนใดก็ไปตามเขา

ตอนเช้าทันทีที่เธอรู้สึกตัวก็รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วมารีดชุดให้ก้องภพ หลังจากเหตุการณ์ที่ผ่านมาเมื่อคืนเธอคงไม่กล้าสอนเขารีดผ้าอีกตลอดชีวิต หากจะรอให้เขารีดเองก็คงจะวุ่นวายน่าดู จะส่งรีดก็เสียเวลา จึงตัดสินใจรีบทำเสียเองให้เสร็จเร็วๆเพื่อที่จะให้เขาไปซื้อยามาให้เธอ เข็มทิพย์ไม่กล้าพอที่จะไปซื้อเองแม้จะอยู่ในประเทศเสรีและคงไม่มีใครรู้จัก

“คุณตื่นได้แล้ว” หลังจากรีดเสร็จหญิงสาวก็เข้ามาปลุกด้วยการเขย่าแขนที่มีกล้ามมัดสวย

“เช้าแล้วเหรอ” เสียงงัวเงียแบบไม่อยากตื่น

“เร็วๆคุณ รีบอาบน้ำแต่งตัวไปซื้อยาให้ฉัน ฉันจะได้ไปทำงาน”

“ฮื่อ ขอนอนอีกนิดน่า” ว่าแล้วก็ฉวยคนปลุกมากอดไว้ด้วย

“ว้าย ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ชุดฉันยับหมด”

“ถ้าอย่างนั้นก็ถอดสิ”

“นี่คุณ สำนึกบ้างว่าเมื่อคืนเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา ตอนนี้มันก็แย่มากพอแล้วนะ คิดจะทำให้มันวุ่นวายเข้าไปอีกหรือไง ถ้าคุณสามารถยับยั้งอารมณ์หื่นของคุณได้แล้วก็ไม่หลอกล่อให้ฉันตกหลุมพรางคงไม่ต้องมานั่งเครียดกันหรอกว่าจะท้องหรือไม่ท้อง” คนฟังถึงกับสะอึกที่โดนเหวี่ยงใส่แต่เช้าด้วยสิ่งที่กำลังวิตกอยู่ เงียบไปชั่วอึดใจเพื่อคิดถึงความผิดของตัวเองที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนเพราะควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้ มิหนำซ้ำยังเล้าโลมให้ฝ่ายที่อ้อนแอกว่าโอนอ่อนผ่อนตามแรงปรารถนาที่เขาจุดขึ้นด้วยความช่ำชอง

“ผมขอโทษ ผมผิดเอง” ผู้ชายกล้าทำก็ต้องกล้ารับ แต่ถ้าจะดีกว่านี้หากคิดหรือยับยั้งช่างใจได้ก่อนที่จะทำ จะสำนึกเอาป่านนี้บางครั้งอาจจะสายเกินไป 

“ช้าไปรึเปล่าคุณ” เธออดที่จะประชดแดกดันออกไปไม่ได้

“มันคงจะดีกว่านี้นะ ถ้าไม่มีเหตุการณ์ที่ต้องพูดคำนี้ออกมา” พอใส่ไปแล้วอารมณ์มันก็หยุดไม่อยู่

หลังจากที่เข็มทิพย์ลุกออกไปแล้วก็ถึงเวลาที่ชายหนุ่มไปจัดการกับร่างกายของตนเองให้เรียบร้อยก่อนที่จะได้จัดการกับปัญหาของเธอต่อ

นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกจะต้องมาซื้อยาคุมฉุกเฉินให้กับผู้หญิงที่มีความสัมพันธ์ด้วยเพราะอุปกรณ์คุมกำเนิดหมดกะทันหันแต่ก็ไม่ได้เยอะจนนับเกินจำนวนนิ้วมือหนึ่งมือ ก่อนที่จะมาซื้อเขาก็ต้องถามถึงสภาพมดลูกและการใช้ยานี้และค่อนข้างที่จะโชคดีเพราะพวกเธอไม่มีปัญหาอะไร และหลังการใช้ยาก้องภพเองก็ต้องตามข่าวว่าพวกเธอจะเป็นกลุ่มส่วนใหญ่หรือโชคร้ายเป็นกลุ่มส่วนน้อยที่ตั้งครรภ์ นับว่าเขายังโชคดีอยู่มากที่ยังไม่ได้เป็นพ่อคน

‘หวังว่าครั้งนี้คงจะโชคดีเหมือนกันนะ’

แล้วก็ไม่พลาดที่จะซื้อถุงยางอนามัยตุนไว้เป็นแพ็คแทบจะครบทุกกลิ่นเลยก็ว่าได้เพื่อที่จะไม่เกิดเหตุหมดกลางคันอย่างเมื่อคืนอีก

ด้วยจำนวนซื้อที่มากนั้นทำเอาคนขายตกใจ ก้องภพก็แค่ทำหน้าเฉยๆไม่รู้สึกอะไรเพราะเวลาซื้อเขาก็โดนจ้องแบบนี้อยู่บ่อยๆ

กลับไปเด็กดี http://writer.dek-d.com/goszy/story/view.php?id=179449